2. Краявіды

Тут у нас шмат здымкаў і трохі гутарак.

Што мне падабаецца ў Польшчы дык гэта культура small talk. Выглядае немагчымым сустрэць кагосьці каля ліфта і проста моўчкі праехацца на ім – нават, калі ты тут увогуле не жывеш і проста завітаў да некага ў госьці.

Так, пакуль я чакаў аўтобус са сваёй вёсцы ў Закапанэ, нейкі мужык праязжджаў поўз на ровары і спыніўся паказаць мне як ён адрэмантаваў зляцеўшы ланцуг.

Іншы ішоў з крамы, пабачыў мяне і справакаваў таранцінаўскі дыялог:

– Курва Туск забівае краіну! – заявіў ён, вырашыўшы не разменівацца на ўсялякія dzień dobry.

– Чаму?

– Ну а як! Бульба за кілаграм каштуе ўжо 3.30 злотых! – ён патрос перада мной торбай, у якой, верагодна, і мясцілася бульба.

– А колькі каштавала?

– 2.20! Гэта +50%! – выбухнуў мужчына. – А ці Вы ведаеце, наколькі падаражэў хлеб?

– На колькі? – зацікавіўся я.

– На 80%!

– О курва!

Я размаўляю па польску, але ж чым даўжэй размова, тым больш шансаў на памылку і тым відавочней акцэнт.

Калі грузіны ў Сакартвэла па дэфолту прымалі мяне за расейца, то палякі, відавочна, прымаюць за украінца.

Прадавец Жабкі спытаўся ці не страшна цяпер украінцам перабываць у Польшчы? Маўляў, Зяленскі дамовіўся з палякамі, каб тыя выдавалі мужчынаў прызыўнога ўзросту.

Пытаю, і што, шмат выпадкаў ужо было? Ён такі, канешне, рэгулярна такое адбываецца (гэта не так – за выключэннем некалькіх разоў, калі намагаліся нелегальна перайсці мяжу).

Кажу, я беларус, мне галоўнае, каб вы нас не вырашылі ў РБ дэпартаваць. Абмяркавалі актуальнае палітычнае становішча ў Беларусі, узгадалі адну вусатую мразоту, стварылі з тузін формаў слова “курва”, разышліся лепшымі сябрамі.

Даволі тыповая камунікацыя з рандомнымі палякамі. Мне падабаецца.