Padarožny

Гэта перадапошняя частка, у якой няма аніякай карыснай інфармацыі пра Чарнагорыю – калі раптам дачытаеце да канца, то памятайце, што я адразу вас папярэдзіў. Тут распавядаю, як хадзіў з Будвы ў Святы Стэфан.

Восьмая частка – галоўная для мяне ва ўсім аповедзе. Тут распавядаю, як чарнагорцы будувалі сваю, так бы мовіць, Новую Беларусь.

Гэтую частку прысвячаю гораду Бар – паказваю стары і новы горад, а напрыканцы распавяду, як чарнагорцы радыкальна вырашылі праблемы сваёй нестабільнай валюты.

У межах сучаснай Чарнагорыі ёсць рэгіён, які не скарыўся ані туркам, ані венецыянцам, аб якіх ішла гаворка ў мінулых частках – так бы мовіць, core part гэтай краіны, яе культуры і нацыі.

Трэцяя частка аповеду пра Чарнагорыю насамрэч аніяк не звязана з гэтай краінай – гаворка тут пойдзе пра Францыска Скарыну і маё памылковае аб ім уяўленне.

У другой частцы паказваю горад Котар, распавядаю пра венецыянскую спадчыну чарнагорскага ўзбярэжжа і рэфлексую нашае імперскае нашчадства.

Аповед пра Чарнагорыю складаецца з 10 частак. Пачынаем з Інтра – індэкс паштоўкі, агульныя звесткі і перапляценне турызма з эміграцыяй.

Апошняя частка падарожжа ў Стамбул – тут рэшта фотак і асаблівасці вымаўлення іншаземцамі нашых імёнаў.